دلم وبلاگ براى کلمه دلم تنگ شده

دلم وبلاگ براى کلمه دلم ميسوزد

نگاهش هم نميكنم

نميدانم ترك برداشته ، شكسته ، يا مُرده ؟

چه فرق ميكند وقتى به كارم نمى آيد !

بغضم را چه كنم ؟

يا خفه ام ميكند ، يا بايد فريادش كنم

اما ...

بر سرِ كِه ؟

كسى نيست ، چيزى نيست

همه بازى اند ، همه دروغند ، دروغ

بيچاره من ، بيچاره دلم ، بيچاره بغضم ، بيچاره اشكم

بهار را دوست دارم ، به چند دليل

دوم آنكه رفيق است ، همراه است و شايد همدرد

بارانش مى بارد بى منت

وقتى نيمه هاى شب صداى شُرشُرش بيايد

من هستم و فضاى باز و باران و اشك

و شايد او

من خدا را دوست دارم

هر دو خدا را !

آسمانى و زمينى

چقدر به هم شبيه اند

آنرا مى پرستم ، اين را هم

آنرا نمي بينم ، اين را هم

آنرا همه جا و همه وقت حس ميكنم ، اين را هم

آنرا در خود جارى مى بينم ، اين را هم

آنرا تنفس ميكنم ، اين را هم

چقدر مى ترسم ، از خودم ، از گذشته ام ، از آينده ام ، از عاقبتم

چقدر بد است شك

شك به خودت ، تفكرت ، اعتقاداتت ، استدلالهايت ،

و دو راهى

دو راهى گذشته و آينده

به شكم اعتنا كنم ، گذشته ام بر باد است ، و نكنم ، آينده ام ويران

چه انتخاب دشوارى

چه نعمتى ست زوال عقل و فراموشى

وبلاگ آدمها کلمه ، آدم اند

گاهى با يك لبخند جان ميگيرند

و

گاهى با يك اتفاق ، تمام ميشوند

( نميدانم مال كيست)